මහ මෙරකට උසයි දරු පෙම හඳ පතුලේ
අම්මා සඳකි මම ඒ ලොව හිරුය රිදී
ඒ ඉර හඳෙන් නුඹෙ ලෝකය එළිය වුණී
රැකුමට පුතුන් දිවියේ දුක් ගැහැට විඳී
පිය සෙනෙහසට කව් ගී ලියැවුණා මදී

සිරුරේ දුවන්නේ මගෙ ලේ නොවැ පුතුණේ
කුසයේ නොදැරුවත් දිවි බර මට දැනුණේ
මහ මෙරකට උසයි දරු පෙම හද පතුලේ
පුදුමයි පුතුණි කිම මගෙ ලේ කිරි නොවුණේ

මවකට මුවා වී නුඹ වෙත දිරි දුන්නේ
මම වෙමි පුතුනි නුඹ නෑ එය තව දන්නේ
දරු සෙනෙහස නැතිද දරුවනි හඳුනන්නේ
අම්මාවරුන් පමණද මතු බුදු වෙන්නේ

ශ්‍රී ලාංකේය ගී කෙතට නැවුම් අත්දැකීමක් එක් කරමින් දසක දෙක හමාරකට පමණ පෙරාතුව බිහි වූ මෙම ගීතයට ඇළුම් නොකරන රසික සහෘදයකු අදටත් අප අතර ඇතැයි මට නොසිතේ.

රසාලිප්ත බවෙන් මෙන්ම හෘදය සංවේදී ගුණයෙන් ද පොහොසත් මෙම ගීතය සැබැවින්ම අපේ සුභාවිත ගීතයේ නිම් වළලු ප්‍රසාරණය කළ නිර්මාණයක් සේ හැඳින්විය හැක.

මවු සෙනෙහස පිළිබඳ ගැයුණු අපමණ ගීත අපේ ගීත සාහිත්‍යයේ තිබුණද, පිය සෙනෙහසට පිදුණු එවන් ගී මල් පොකුරු ඉතාමත් විරළය. එහෙත් සදාතනික පිය සෙනෙහසේ සැබෑ ගුණ සුවඳට මහරු අරුතක් එක් කළ මේ ගීතය එවන් වූ පියවරුන්ගේ ආත්මීය විවරණයක් බඳුය.

අද ‘ගීයක වරුණ’ ගීතමය විශේෂාංගය ඔස්සේ එම විශිෂ්ට ගීතයට දායක වූ මාලිනී, ටී. එම්. ජයරත්න යුවළ හා රෝහණ වීරසිංහයන් එම නිර්මාණය හා සබැඳි අත්දැකීම් අප හා බෙදා හදා ගත්තේ මේ අයුරිනි.

සුපුරුදු පරිදි මුලින්ම අප සමගින් එක් වූයේ ගීත රචනයෙන් දායක වූ මාලිනී ජයරත්නයි.

මේ ගීතය මගේ ආදරණීය සැමියා ටී. එම්. ජයරත්න මීට වසර විසි පහකට කලින් ගුවන් විදුලි සරල ගී වැඩ සටහනකට ගැයූ ගීයක්. මම හිතන්නේ් ඒ 1984 දී.සාමාන්‍යයෙන් මහත්තයාට ගී පද රචනා එහෙම තෝරා දෙන්නේ මම. කොහොම හරි ඒ සරල ගී වැඩ සටහනට එක ගීතයක් මදි වෙලා තිබුණා.

එදා ඉඳලා මමත් ගීත ලියනවා. ඒ වෙන කොට මම මහත්තයාට ‘තිලොවග නාහිමි’, ‘සොඳුරු අතීතේ’, ‘සඳ එළියෙන්, තරු එළියෙන්’ වැනි ගීත රචනා කර තිබුණා. ඒත් මම ඔහුට දිගටම ගීත රචනා කරන්න උත්සාහ කළේ නැහැ. ඒ මේ ජනප්‍රිය, ප්‍රතිභාපූර්ණ ගායකයාට මම නිසා කිසියම් හානියක් වෙයි කියන සිතිවිල්ල උඩ.

මම ගීතයක කටු සටහනක් ලියලා ගෙයි මැද සාලේ මේසය උඩ ඒක තියලා තිබුණා හුළඟේ යනවට මල් වාස් එකට යට කරලා. ඔහු අහම්බෙන් මේක දැකලා ‘ආ මේ තියෙන්නේ මගේ සරල ගී වැඩ සටහනට හොඳ ගීතයක්. කවුද මේක එවලා තියෙන්නේ’ කියලා ඇහුවා. ඇත්තෙන්ම කටු සටහනක් නිසා ඔහුට මගේ අත් අකුරු හඳුනන්න පුළුවන් වුණෙත් නැහැ. ඔහු මේ ගීතය ගැන ගොඩක් පැහැදීමකින් ඉන්න බව මට පෙනුණා. පස්සේ මම මහත්තයාට කිව්වා. ‘ඔය ගීතය හොඳ නම්, පද රචනය ටී. එම්. ජයරත්න කියලා දාගන්නකෝ’ කියලා. එතකොටයි ඔහු දන්නේ ගීතය ලිව්වේ මම කියන වග.

කොහොම හරි මේ ගීතය අපි කවුරුත් හිතපු නැති විදිහට ජනප්‍රිය වුණා. ඇත්තෙන්ම මේ ගීතයට මූලිකව පාදක වුණේ මගේම තාත්තා ගැන ඇති වුණ සෙනෙහෙබර සිතිවිල්ලක්. වෙනත් අත්දැකීම් නැතිවා නෙවෙයි. ඒත් ප්‍රධාන වුණේ තාත්තා.

දියණියක් හැටියට මම පුංචි කාලේ ඉඳලම අත් වින්ෙඳ් වැඩිපුරම අම්මගේ සෙනෙහස. තාත්තා උදේ ගියාම ආයේ නිවසට එන්නේ රෑ. හැබැයි ඒ ආවාම ඔහු රජෙක් වගේ. අපි සේරම තාත්තා වටේ පිරිලා. ඇත්තම කිව්වොත් අපි තාත්තාට හරිම බයයි. වැරැද්දක් කළොත් හම් පටි පාර වදිනවා. මමත් තාත්තගෙන් අනන්ත ගුටි කාලා ඇති. ඔහු වැරදිවලට හරිම තදයි.

ඒ විදිහට දඬුවම් කළාට පස්සේ තාත්තා අපිව තුරුළු කරගෙන බත් කවනවා. ‘මගෙ හුරතල් කෙල්ල’ කියලා ආදරයෙන් ඔළුව අත ගාලා තමයි ඒ බත් පිඬ කටේ තියන්නේ. අපි සහෝදර, සහෝදරියෝ සේරම නව දෙනෙක්. තාත්තා අපි හැමෝටම සැලකුවේ එක වගේ. ඒක හරිම සුන්දර කාලයක්. හරියට හීනයක් වගේ. ඔහු අමුතුම චරිතයක්. අපේ හිතේ තාත්තා ගැන ලොකු භක්තියක් තිබුණා.

අපිට ඉස්කෝලෙදි රචනයක් ලියන්න දුන්නත් ඒ අම්මා ගැන. තාත්තා ගැන සඳහනක් නැහැ. ‘අම්මා නොමැති කල අප්පා කවර කල’ කියලයි අපි අහල තිබුණේ ඔය කියමන එක්ක මගේ හිතේ සියුම් නෝක්කාඩුවක් තිබුණා. ඒ නිසාම තාත්තා ගැන දුකක් වගේම ආදරයක් මගේ හිතේ් ඇති වුණා.

පසු කාලෙක විවාහ දිවියට ඇතුළු වෙලා බිරිඳක්, මවක් වුණාට පස්සෙත් මම එවැනිම අත්දැකීමකට මුහුණ දුන්නා. මගේ සැමියා රැකියාවට යනවා, එනවා. ඒ යුගයේ ඔහු ඉතාම කාර්යබහුලයි. බොහෝ දවස්වලට මහත්මයා රාත්‍රී කාලයේත් නිවසේ නැහැ. කොහේ හරි සංගීත සංදර්ශනයකට ගිහින්. දරුවෝ දෙන්නා දවසෙම මගෙත් එක්ක. තාත්තා නෙමෙයි අම්මා තමයි එයාලගේ ලෝකෙ හිටියේ.

‘අප්පච්චි යන්නේ පුතාලට කන්න බොන්න උගන්නන්න මේ හැම දේටම සල්ලි හොයන්න. එයා අද සිංදු කියන්නේ මෙන්න මේ පැත්තේ ඉඳගෙන කියලා මම කොහේ හරි පැත්තක් පෙන්නලා කියනවා වඳින්න කියලා. අම්මා විතරක් නෙවෙයි තාත්තත් එයාලගේ ලෝකයේ ඉන්න බව මම හැම වෙලේම දරුවන්ට මතක් කරලා දුන්නා.

ඇත්තටම මම සතුටු වෙනවා මේ වගේ් ගීතයක් මා අතින් ලියැවුණ එක ගැන. ඒ සතුට වඩාත්ම හදවතට දැනෙන්නේ මගේ මහත්තයා ගේ හඬින් ඒ ගීතය අහන්න ලැබීම. විශේෂයෙන්ම රෝහණ වීරසිංහයන් මම මේ මොහොතේ ආදරයෙන් සිහිපත් කරනවා මෙවැනි නිර්මාණයකට ජීවය ලබා දීම ගැන. මේ ගීිතයට ආදරය කරන විශාල රසික පිරිසක් සිටන වගත් මම දන්නවා.

මෙවැනි හෘදයාංගම ගී පදවැලකට සුසංවේදී ගී තනුවක් නිර්මාණය කළ හැක්කේ පරිණත සංගීත රචකයකුට පමණි. ‘අම්මා සඳකි’ ගීතයට ඒ මහා සාධාරණය ඉටු කළ ප්‍රවීණ සංගීතවේදී රෝහණ වීරසිංහයන් ‘ගීයක වරුණ’ හා එක් වූයේ මෙසේය.

අපේ ගීත සාහිත්‍යයේ පිය ගුණ ගී ලියැ වී තිබෙන්නේ ඉතාම මඳ වශයෙන්. නමුත් මේ ගීතයෙන් ඒ අඩුව පිරිමැහුණා කියා මට හිතෙනවා. හැඟීම් තීව්ර වන ආකාරයෙ න් සමුද්‍ර ඝෝෂ විරිතට අනුව මෙය ලියා තිබුණා. ඇත්තෙන්ම එම විරිතට අනුව ලියැවුණ කවි ගීතමය ආකෘතියට නැඟීම තරමක අපහසු කාර්යයක්. පද රචනය තුළම තනු නිර්මාණකරුවා ගාල් කරලයි තියෙන්නේ. ඒ නිසා සොළොස්මත් පැදියෙන් ගීතයක් නිර්මාණය කරද්දී එය ඒකාකාරී වෙන්න තියෙන ඉඩ කඩ වැඩියි.

නමුත් මේ පදවැලේ අදහස ඉතාමත් තීව්රව දැනුණ නිසා හැඟීම් බර තනුවක් නිර්මාණය කරන්න පුළුවන් වුණා. ගීතයේ බටනලාවෙන් වැයෙන සංගීත ඛණ්ඩය මා නිර්මාණය කළේ ප්‍රකට දරු නැලවිලි ගීයක් ඇසුරෙන්. ඇත්තෙන්ම මේ ගීතය රචනා කළ අවධියේ මාලිනී අත්දැකීම් අඩු ගී පද රචිකාවක් වුණත් ඇය හොඳ කිවිඳියක්. ඈ මේ ගී පද මාලාවෙන් තමන්ගේ අදහස ඉතාමත් තියුණුව සහ සංවේදීව ඉදිරිපත් කර තිබුණා. ඒ නිසා සමුද්‍ර ඝෝෂ විරිතෙන් ලියා තිබුණත් එහි යම් ගීතවත් බවක් දකින්නට ලැබුණා. ඒ වගේම මේ ගීතය ටීී. එම්. ජයරත්න ගේ ගායන ප්‍රතිභාව වඩාත් ඉස්මතු වූ අවස්ථාවක් හැටියට මම දකිනවා.

සහෘද දෙසවන් මෙන්ම හදවත ද කිසියම් ශෝකී රසයකින් කුළු ගන්වමින් ඒ ගීතය තම භාවමය හඬින් දැයට තිළිණ කළ ටී. එම්. ජයරත්න ගායනවේදියා අවසන් වරට තම අදහස් අප වෙත ගෙන හැර පෑවේ මෙලෙසිනි.

මේක පිය ගුණ ගීයක් කියා සමහරු අර්ථ දක්වනවා. නමුත් මම එය ඒ විදිහට දකින්නේ නැහැ. මෙය අර්ථවත් භාව ප්‍රකාශනයක්. කාන්තාවක්, බිරිඳක් පියාගේ දෘෂ්ටියෙන් බලලා රචනා කළ ගීයක් මේක. ඇත්තෙන්ම මෙහි කථකයා වෙන්නේ පියා.

මේ ගීතය මගේ ගායන දිවියේ සුවිශේෂ සන්ධිස්ථානයක්. ගුවන් විදුලියේ මේ ගීතය පටිගත කළාට පස්සේ පටියේ තියෙද්දීම බොහෝ වාර ගණනක් වාදනය වූ ගීතයක් මේ. සාමාන්‍යයෙන් ගීතය පටිගත කළාට පස්සෙයි එය තැටියකට කැපෙන්නේ.

ගී පද - මාලිනී ජයරත්න

ස්වර රටා- රෝහණ වීරසිංහ

ගැයුම - ටී. එම්. ජයරත්න

මේ ගීතය අහලා මාව වැළඳගෙන හඬපු බොහෝ දෙනා ඉන්නවා. ලංකාවේ වගේම පිටරටත් බොහෝ රසික පිරිස් මේ ගීතයට දක්වන්නේ විශාල කැමැත්තක්. මේ ගීතය ගායනා කළාට පස්සේ මමත් ඉතාමත් සතුටට පත් වුණා. මම සම්පූර්ණයි. ආයේ ගීත ගයන්න ඕනෑ නැහැ වගේ හැඟීමක් සිතට දැනුණා. ඇත්තෙන්ම මේ ගීතය නිසා මට නියත විවරණ ලැබුණා කියා සිතෙනවා ගායන ලෝකයේ. එහි ශක්තිමත්ව රැඳී සිටින්න යෝධ බල, යෝධ ශක්තිය ලැබුණා කිව්වොත් හරි.

මගේ බිරිඳ ද මේ ගීතය රචනා කළේ කියලත් මට හිතුණා. ඒ තරමටම මේ ගීතයේ නිර්මාණාත්මක බවක් තිබුණා. ඈ මේ ගීතය ලිව්වට පස්සේ වෙනදා නැති සෙනෙහසක් අලුතින් උපන්නා කියා වගේ් හැඟීමක් හිතේ් ඇති වුණා. බොහෝ තැන්වල අප අසා දැක තිබෙන්නේ ‘අම්මා බුදු වේවා’ කියලනේ. ඒත් බුදු බව ලබන්නේ පිරිමි ආත්මයක් ලැබූ කෙනෙක් විතරමයි. ඒ යථාර්ථයත් මේ ගීතයේ ගැබ් වෙලා තියෙනවා.

විශේෂයෙන්ම කියන්න ඕනෑ රෝහණ වීරසිංහයන් මේ ගීතයට නිර්මාණය කළ අපූර්ව තනුව ගැන. එය ඉතාමත් විශිෂ්ට වගේම මධුර තනුවක්. රෝහණ කියන්නේ අපි හැමෝම ගොඩ දාපු සංගීතවේදියෙක්නේ. මේ ගීතයෙනුත් ඔහු ඒ යුතුකම ඉටු කර තිබුණා.



 

 
 
 
  •  
  •