දින නවයකින් ලියැවුණු දින හතක කතාවක් 12.12.12

මංජුල සේනාරත්න
ජුනි 20, 2019

ඔහු පුවත්පත් කලාවේදියකු ලෙස වෘත්තීය ජීවිතය අරඹා වයස අවුරුදු 21දී ප්‍රංශය බලා පිටත් විය. එහි ඔහු රැකියාව ලෙස තෝරා ගත්තේ ප්‍රධාන කෝකි තනතුරයි. ප්‍රංශයේදී ඔහු 1996 වසරේදී සසල සිත ටෙලි නාට්‍යය තිර රචනය කළේය. කවුළුව වසර තුනක් පුරා අතිශය ජනප්‍රිය සඟරාවක් ලෙස සංස්කරණය කිරීමට ඔහුට හැකි විය. 2012 වසරේ සිය ප්‍රථම නවකතාව ව්‍යසන ඉරිදාවක් රචනා කරමින් ගත්කතුවරයකු බවට පත් වූ ඔහුගේ 6 වෙනි ග්‍රන්ථය, නැතහොත් 4 වෙනි නවකතාව වන්නේ 12.12.12ය. මංජුල සේනාරත්නගේ ලියූ මේ කෘතිය හා ඔහුගේ ලේඛක දිවිය සරසවියට හෙළි කරන්නට ඔහු ආවේ පොත එළි දැක්වීමට දින කීපයකට පෙරය. අපි ඔහු සමඟ මෙසේ කතාබහක යෙදුණෙමු.

මේ පොත ලිවීමට ඔබට නිමිති වූයේ කුමක්ද?

12.12.12. රහස් පරීක්ෂක ශානරයේ කතාවක්. මෙතෙක් මම ලීවේ ආදරය, පවුල් සංස්ථාව වගේ මාතෘකා යටතේ. ඒත් මේ වගේ රහස් පරීක්ෂක කතාවක් ලියන්න හේතු වුණේ මම මීට අවුරුදු 25ට විතර කලින් ප්‍රංශයට ගිය කාලේ කියවන්න විශේෂයෙන්ම ඉංග්‍රීසියෙන් කියවන්න ගත්තේ රහස් පරීක්ෂක පොත්. මුලින්ම ජෝන් බිෂම්, මයිකල් ක්‍රිස්ටන්, එලිසබත් ජෝජ්, විශේෂයෙන්ම ආතර් කොනන් ඩොයිලිගේ ෂර්ලොක් හෝම්ස් කතාවලින්. ඒ ශානරයේ පොත් අති විශාල සංඛ්‍යාවක් කියවීමෙල් ලද ආභාසය තමයි මේ පොතට හේතු වුණ මුල්ම කරුණ.දෙවැන්න ප්‍රංශ පුවත්පතක දුටු කුඩා පුවතක්. යම් අපරාධයක් සිදු වුණාම මූලික වශයෙන්ම සැකයට බඳුන් වෙන්නේ ඒ අපරාධයට ලක් වූ කෙනාගේ ළඟම පිරිස. ඒ වගේ වෙලාවක සැමියා හෝ බිරිඳ සමීපතම පුද්ගලයා ලෙස සැකයට ලක් වුණාම කොහොමද එයින් මිදෙන්නේ කියන කරුණ ඉතා වැදගත්. ඒ ගැනත් මට උනන්දුවක් ඇති වුණා.

රහස් පරීක්ෂක කාර්යය විද්‍යාවක්. ඔබේ පොතේ කරුණු විශ්වසනීයව ගෙන එන්න නම් ඒ විද්‍යාව ඔබට තරමක් දුරට හෝ හදාරන්න වෙනවා?

ඒක වුණේ මෙහෙමයි. මම මේ පොත ලියන්න පටන් ගත්තේ 2014 වසරෙ. ඒ වෙද්දි මගේ කට සටහන මට තිබුණා. මම ප්‍රංශ පොලීසියට ගියා මේ ගැන දැනගන්න. සාමාන්‍යයෙන් ඔවුන් තමන්ගේ ක්‍රමවේද කියන්නේ නැහැ. ඒත් මට වාසනාවට එක් පොලිස් පරීක්ෂකවරයෙක් හමු වුණා සාෂා රුඩ්වික් කියලා. ප්‍රංශයේ රහස් පරීක්ෂකවරු නැහැ. පොලිස් පරීක්ෂකවරු තමයි ඉන්නේ. මම මාස 6ක් තිස්සේ එයා සමඟ විවිධ අවස්ථාවල රැඳී සිටියා. සාමාන්‍ය පුද්ගලයකුට දකින්න නොලැබෙන බොහෝ දේ එයා මට පෙන්නුවා. පැරිස් මහ පොලීසිය කියන්නේ සුවිශේෂී ස්ථානයක්. එහි බන්ධනාගාරය, මෘත ශරීරාගාරය, රස පරීක්ෂක අංශය සමඟ පොලිස් පරීක්ෂකවරු කොහොමද අපරාධයක පසුපස හඹා යන්නේ කියන කරුණු මට දකින්න ලැබුණා.

ඔහුගේ නමත් රහසක්ද?

නැහැ. නැහැ. මම එක් අවස්ථාවක ඇහුවා ඔබ කළ උදවුවට ප්‍රතිඋපකාර දක්වන්නේ කොහොමද මම කියලා. ඔහු කීවා ඔබේ පොතේ චරිතයකට මගේ නම දාන්න කියලා. ඉතින් මගේ පොතේ චරිතයක් තිබෙනවා ඔහුගේ නමින්.

එය ප්‍රංශ රජයට හෝ ඒ නිලධාරියාට ප්‍රශ්නයක් නොවේද?

එහෙම වුණේ නැහැ. මොකද මේ කතාව හා සම්බන්ධ සියලු සිදු වීම්, උදාහරණයක් විදිහට පොලිස් පරීක්ෂකවරු කොහොමද ඒ පසුපස යන්නේ, ඩීඑන්ඒ පරීක්ෂණ කරන්නේ වැනි පොලිස් ක්‍රියාකාරකම්වලට අදාළ තොරතුරු සියල්ල සත්‍ය ඒවා.

ප්‍රවෘත්තියෙන් පමණක් ඔබට පොතක් ලියන්න බැහැ?

ඔව්. ප්‍රවෘත්තියට අමතරව හුදෙක්ම පරිකල්පනය තමයි මට මේ පොත ගොඩ නඟන්න ඉවහල් වුණේ. ඒත් මම ඔබට කියන්න බැහැ දැන්ම මෙය සත්‍ය කතාවක්ද පරිකල්පනයක්ද කියලා. මමත් මගේ ප්‍රකාශකයන් වන මියුසස් ආයතනයත් විශ්වාස කරනවා, හැම රහස් පරීක්ෂක පොතක් පිටුපසම තිබෙන අබිරහස පොත කියවා ඉවර වූ පසුත් ඔබට එසේම දැනෙන්නට හැරීම සුදුසුයි කියලා.

රහස් පරීක්ෂඛක කතාවක ආකෘතිය අනෙක් කතාවලට වඩා වෙනස් විය යුතුයි?

මේකෙත් විශේෂ ක්‍රමයක කතාවක්. මෙය දිවෙන්නේ දින හතක් තුළ. ඇත්තෙන්ම වුණේ මේකයි. ප්‍රං ලේඛකයෙක් ඉන්නවා බර්නා මිනි කියලා. එයා පොත්වල තිබෙන කතා හරි කෙටි කාලීනයි. ඒ කියන්නේ එක්කෝ දවස් දහයයි. නැත්නම් මාසයයි. අවුරුද්දයි. එයා භාවිත කරන්නේ රියල් ටයිම් රයිටින් කියන ක්‍රමය. ඒ කියන්නේ දවස් පහේ කතාව ලියන්නේ දවස් පහෙන්. මාසෙක කතාව ලියන්නෙ මාසෙන්. හැබැයි මුළු කතාවම එතන නැහැ. ආකෘතිය පමණයි. පස්සේ ඒක වර්ධනය කරනවා. ඉතින් මම මේ කතාව ලිව්වේ ඒ වගේ දවස් නවයකින්. ඒ කාලය තුළ පිටු 80ක කතාවක් ලියලා ඊට පස්සේ අවශ්‍ය අනෙක් දේවල් එකතු කළා අවුරුදු හතරක් පුරා. ඉතින් මේකෙත් විශේෂ ආකෘතියක් නැහැ. සාමාන්‍ය රහස් පරීක්ෂක පොතක ඉදිරිපත් කිරීම තිබෙන්නේ. මේ කතාව ශ්‍රී ලංකාව, ප්‍රංශය සහ දකුණු ස්පාඥඥයේ මලාගාර් කියන නගරය.

මෙහි භාෂාවත් ඊට ගැළපෙන්න යොදා ගන්න වෙනවා?

හුදෙක්ම කතාව ගලායාම ඉක්මන් කරන්න වෙනවා. මොකද සිදුවන ක්‍රියාකාරකම් වේගවත්. පාඨකයා ඒ සමඟ රඳවා ගතයුතුයි. ඊට අමතරව මෙහි ආදර කතාවකුත් තිබෙනවා. ඉතින් හැකි තරම් කුතුහලය රඳවා තබමින්, පොලිස් පරීක්ෂකවරු අපරාධකරුවන් පසුපස යන ආකාරය වේගයෙන් පොතේ පිටු පෙරලන්න හිතෙන ආකාරයට ගොඩ නඟන්න උත්සාහ කළා. හැබැයි අපේ මහා සාහිත්‍යය තුළ මෙය එක් ශානරයක් පමණක් නිසා ඒ සාහිත්‍යමය කෘතිවල වගේ සිදුවීම් දිගින් දිගට විස්තර කරන්න, අලංකරණ සඳහා යොදන සාහිත්‍යය මේ පොතේ නැහැ. ඒ වගේම ප්‍රංශ චරිත නිසා ඒ අයගේ ශෛලියට අනුව යන පාඨකයාට අපහසු නොදැනෙන වේගවත් භාෂා භාවිතයකට කටයුතු කළා. මගේ පොත්වලින් වැඩිම වේගයක් සහිත භාෂාවක් සහිත පොත කියන්න පුළුවන්.

දින නවයකින් නවකතාවක් ලිවීමේ අත්දැකීම කොහොමද දැනුණේ ඔබට?

දවස් දහයක නත්තල් නිවාඩුවක් ලැබුණා මට 2012 අවුරුද්දේ. ඒ කාලේ මගේ පවුලේ කවුරුත් හිටියේ නැහැ නිවසේ. මට කරන්න දෙයක් නැති නිසා මම කට්ටියට කිව්වා මේ කාලය ඇතුළත මම පොතක් ලියනවා. ඒ නිසා මට කරදර කරන්න එපා කියලා. ඒ වගේම බර්නා මිනි කියන ලේඛකයාගේ අත්දැකීම ලබන්නත් මට උවමනා වුණා. මගේ ප්‍රධාන චරිතය උදේ හයට නැඟිටිනවා නම් මමත් පටන් ගත්තේ උදේ හයට. එයා දවසේ ක්‍රියාකාරකම් කරන ආකාරයට මම දවසේ කටයුතු පිළිබඳ පදනම දාගත්තා. පිටු 80 හැදුණේ එහෙමයි.

ඔබ ප්‍රංශ භාෂාවෙන් නිර්මාණ කර තිබෙනවාද?

පොත් නම් ලියලා නැහැ, ඒත් තිර රචනයක් කර තිබෙනවා. මගේම සුදු නත්තල කෙටි කතාවෙන් ර්‍ථචපඪඵ ඵධභඵ තච ව්චඪඨඥ නමින් කළ චිත්‍රපටයකට. ඒ 2005දී. මේ මොහොතේත් තිර රචනයක් ලියමින් ඉන්නේ. ඒකත් කොටස් 9ක රහස් පරීක්ෂක කතාවක්. ලංකාවට තිර රචනා කරන එක හරි අමාරුයි. මොකද ඒ ආරාධනා කරන අය නිකම් කියනවාට කියනවා වගේ දෙයක් කරන්නේ විශ්වාසය තියන්න අමාරුයි. අනෙක අපි අද කාලේ යමක් නිර්මාණය කරනවා නම් කරන්න ඕනේ හුදෙක් රටට විතරක් නෙවෙයි ලෝකයට. අන්තර්ජාතික වෙළෙඳපොළට යා යුතුයි.

අප්‍රිකාවේ පොඩි රටවල පවා චිත්‍රපට, පොත් ආදිය ලෝකේ පුරා යනවා. අපේ නැතුවට. මේ ලංකාව අසම සම රටක් ලෝකෙ කොහෙවත් නැති. මොකද මෙහේ වගේ දේවල් කිසිම රටක වෙන්නේ නැතුව ඇති.

මේ රටේ සාහිත්‍ය ගැන ඔබේ ආකල්පය?

ලෝකේ කොහේ වුණත් සම්මානයට ලක්වන පොත්, බුකර් හෝ වේවා පුලිට්සර් හෝ වේවා විවේචනයට ලක් වන එකේ ස්වර්ණ පුස්තක සම්මාන විවේචනය වීම අමුතු දෙයක් නෙවෙයි. හැබැයි රටක සාහිත්‍යය ගොඩනැඟෙන්නේ පරිවර්තන කෘතිවලින් නෙවෙයි. ඒත් අද අපේ ජනමාධ්‍ය වුණත් වැඩි ඉඩකඩක් දෙන්නේ පරිවර්තන කෘතිවලට. ඒ නිසා මම හිතනවා රටේ ජනමාධ්‍ය සහ ප්‍රකාශකයන් වුණත් ස්වතන්ත්‍ර නිර්මාණවලට වැඩි ඉඩක් දෙනවා නම් එය මේ රටේ දේශීය සාහිත්‍යය දියුණු වීමට හේතුවක් වේවි.

තිලක් පෙරේරා

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
2 + 0 =
Solve this simple math problem and enter the result. E.g. for 1+3, enter 4.